Καλή χρονιά…
6.1.2010 
Καταρχήν καλή χρονιά! Ας ξεκινήσουμε έτσι και δεδομένου ότι είναι και τέτοια μέρα σήμερα, καλή φώτιση, που νομίζω πως χρειάζεται σε όλους μας!!! Βέβαια όταν ανοίγεις εφημερίδες και διαβάζεις αυτά που διαβάζεις, βλέπεις ότι ούτε τα φώτα ούτε οι φωτισμοί ούτε οι καλικάντζαροι ούτε ο σταυρός στη θάλασσα ούτε η Μανταλένα που πέφτει να πιάσει το σταυρό, δεν σε σώζουν. Αν είναι δυνατόν!!! Διάβασα ότι σε αυτές τις γιορτές έφυγαν 415 εκατομμύρια sms - το που πήγαν αδιάφορο.


Δηλαδή σε μια χώρα που με το ζόρι και με τους μετανάστες φτάνει τα 12 εκατομμύρια, άλλο αν κάποιοι θέλουν να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν μετανάστες σε αυτή τη χώρα, ότι δήθεν είναι κάτι αόρατοι σε αυτό το σπίτι που δεν τους βλέπουμε ενώ μας εξυπηρετούν, όμως είναι κάτι επισκέπτες που ήρθαν για να μας εξυπηρετήσουν και θα φύγουν !!!...- Σε αυτή την χώρα λοιπόν στην οποία ας πούμε ότι από τα 12 τα 9 εκατομμύρια στέλνουν sms, άντε ας πούμε 10, με αυτή τη λογική σε αυτές τις γιορτές κάθε ‘Ελληνας  πρέπει να έστειλε γύρω στα 40 sms. Ο τρόπος βέβαια είναι ο γνωστός και ιδιαιτέρως αγενής. Στις γιορτές κάποιος γράφει ένα μήνυμα στο κινητό του με ευχές και με κάποιο τρόπο το στέλνει σε όλη την ατζέντα του κινητού του, νομίζοντας και ελπίζοντας πως με αυτόν τρόπο θα βγάλει τις υποχρεώσεις για χρόνια πολλά και θα θεωρηθεί ευγενικός. Αμ δε…! Ούτε ευγενικούς ούτε τίποτα. Τεμπέλης και αγενής αποδεικνύεται και όχι τίποτα άλλο, βρίσκεις το κινητό σου με δεκάδες μηνύματα από ανθρώπους που ούτε φανταζόσουν ότι υπάρχεις στην ατζέντα του κινητού τους, σε μερικές από αυτές δεν θα ήθελες να υπάρχει το όνομά σου ούτε απ’ έξω από το κινητό τους, μερικοί άλλοι φτάνοντας σε ακρότητες δεν βάζουν καν το όνομά τους γιατί θεωρούν ότι εσύ υποχρεούσαι να έχεις το όνομα στην ατζέντα του κινητού σου και να χαρείς που τους είδες!!!...


Υπάρχουν κάποιοι που ζουν σε μια άλλη εποχή και σε έναν άλλο πλανήτη, οι οποίοι σου διατυπώνουν κάτι γελοίες απόψεις του στυλ «τι κρίμα που οι άνθρωποι δεν στέλνουν πια γράμματα μεταξύ τους και έχει χαθεί το ωραίο σπορ της αλληλογραφίας…» κτλ. κτλ. Λοιπόν, οι άνθρωποι κάποτε έστελναν επιστολές οι οποίες τις παλιές εποχές μπορεί να έκαναν μήνες να φτάσουν στον προορισμό τους, ενώ τώρα στέλνουν sms ή και mms που συνήθως – αν δεν πέσουν στο πήξιμο της πρωτοχρονιάς- φτάνουν στον προορισμό τους αμέσως. Τι να κάνουμε τώρα; Άλλαξε η εποχή. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά. Το ότι άλλαξε όμως η εποχή και πρέπει κανείς να συμβαδίζει με την καινούργια, δεν σημαίνει πως είναι πολύ λογικό αυτό το σπορ με το μήνυμα που πάει σε όλη την ατζέντα. Είναι σαν την παλιά εποχή αν κάποιος έγραφε με καρμπόν την ίδια επιστολή σε 500 ανθρώπους και να την έστελνε συγχρόνως. Θα είχε καμία αξία η επιστολή του;  Όπως τώρα έχουν καμία αξία τα χρόνια πολλά του; Τα χρόνια πολλά και οι ευχές έχουν αξία άμα πάρεις ένα τηλέφωνο ή έστω στείλεις sms αλλά είναι γραμμένο κάτι προσωπικά γι’ αυτόν στον οποίο απευθύνεσαι. Αλλιώς είναι δώρο- άδωρο. Σας  έπιασα από τα μούτρα τέτοια Άγια μέρα. Καλή χρονιά και χρόνια πολλά Φώτη, Φωτούλα, Φάνη Φανίτσα, Ιορδάνη.…! Ααα να μην ξεχάσω τον Γιάννη και την Γιαννούλα…


Υ.Γ. Χρόνια πολλά για τα γενέθλιά σου την Παρασκευή, Μανόλη
 Permalink 
« Homefood
Αρχείο
Δημοφιλή
› 
Λεωφόρος Αλεξάνδρας Α’
› 
Δρυός πεσούσης…
› 
Άντε πάλι από την αρχή…
› 
Λεωφόρος Αλεξάνδρας Β’
› 
Οι ελιές και οι γλάστρες…
© ΙΣΤΟΣ 2019
Ιάσων Τριανταφυλλίδης
Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης (1964-… ελπίζω πολλά χρόνια μετά!!!) είναι εδώ γιατί «φαγώθηκε» ο Μανόλης Σαββίδης γι’ αυτό –άλλο που δεν ήθελα, εκ των υστέρων το μετάνιωσε αλλά δεν το ξέχασα εγώ– και επειδή όλο αυτό έχει σχέση με το φαΐ το βρήκε πολύ λογικό!!! Επίσης, είναι εδώ γιατί πάντα χρειάζεται μια φωνή λογικής ανάμεσα σε τόσους βαθιά μορφωμένους, καλλιεργημένους αλλά πάνω απ’ όλα ειδικευμένους ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους αισθάνεται σαν ένα μικρό γουρουνάκι κυλισμένο στο βούρκο… κατά τα άλλα ζει, αναπνέει, χαίρεται, μιλάει, γράφει και άλλα πολλά… αλλά αυτά δεν είναι της παρούσης…
« Bloggers