Τα Χριστούγεννα και οι ευθύνες...
22.12.2010 
Μου λένε στους δρόμους της Αθήνας ότι έχουν βγει κάτι αφίσες που βρίζουν γενικά τους δημοσιογράφους... επίσης εγώ ο ίδιος είδα σε έναν απ΄ αυτούς τους μεγάλους κάδους σκουπιδιών γεμάτους σκουπίδια κάποιος να έχει γράψει απ έξω με μπογιά τη λέξη δημοσιογράφοι...
 
Το δεύτερο ειδικά θα μπορούσα να βρω ότι έχει και λίγη πλακίτσα και βέβαια είμαι ο τελευταίος που θα αγωνιζόμουν για να δώσω συγχωροχάρτι σε μια ολόκληρη συντεχνία ανθρώπων που όπως είναι φυσικό δεν μπορεί να διαθέτει μόνο αγγέλους μεταξύ των μελών του!!! Ποιοί ακριβώς είναι αυτοί που λένε ευθαρσώς τη φράση αλήτες, ρουφιάνοι δημοσιογράφοι; Ποια κατηγορία ακριβώς εργαζομένων και πολιτών σ΄αυτή τη χώρα αισθάνεται τόσο καθαρή που να την παίρνει να κατηγορήσει μια άλλη; Δημόσιοι υπάλληλοι που μπήκαν με τα κατάλληλα τηλεφωνήματα και εξασφάλισαν μια εργομυθεία μη δουλεύοντας και ζώντας από τους φόρους των εργαζομένων; Εργαζόμενοι σε επιχορηγούμενες επιχειρήσεις που περιμένουν να ζήσουν από τη ζητιανιά και τον κρατικό κορβανά; Αγρότες που περίμεναν να αρπάξουν τα λεφτά από τις επιδοτήσεις πετώντας τα προϊόντα τους στα σκουπίδια και ξοδεύοντας τα λεφτά της επιδότησης στην τσόχα και στα σκυλάδικα; Επιχειρηματίες που αφού άρπαξαν τα δάνεια βάρεσαν κανόνι και πήγαν τις επιχειρήσεις σε πιο «φτηνές» χώρες;...
 
Θα μπορούσα να αναφέρω και πολλές ακόμα κατηγορίες εργαζομένων όπως θα μπορούσα να ρωτήσω ότι ποιός τα κυκλοφορεί όλα αυτά; Αποτυχημένα σκουπίδια και αμόρφωτα πιόνια σκοτεινών δυνάμεων που παριστάνουν τους αναρχοαυτόνομους επαναστάτες της πόλης καίγοντας αυτοκίνητα μεροκαματιάρηδων αλλά μη τολμώντας να κάνουν τα ίδια και στα βόρεια προάστια; Και που θεωρούν επίσης ότι το να ζεις κοινοβιακά σε μια κατάληψη είναι το άκρον άωτον της επανάστασης...
 
Θα ήταν άδικο όμως να τα βάλει κανείς με όλους τους αγρότες, με όλους τους δημόσιους υπαλλήλους, με όλους τους επιχειρηματίες ακόμα και με όλους όσους έχουν μια διαφορετική ανησυχία για αυτό που λέγεται ζωή και προσπαθούν να το ψάξουν με ένα διαφορετικό τρόπο. Όπως και στους δημοσιογράφους έτσι και σε όλους τους υπόλοιπους κλάδους ισχύει σαφέστατα το μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Ισχύει όμως και το μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια. Κανείς μας δεν είναι ανεύθυνος σ΄αυτή τη χώρα, κανείς δεν είναι άμωμος περιστερά όλοι έχουμε τις ευθύνες μας και αντί να τα βάζουμε -ή μάλλον να τα βάζετε- με ένα κλάδο στον οποίο εσείς δίνετε την εξουσία με την προσευχή σας όπως εμείς όλοι δίνουμε και την εξουσία με την ψήφο μας σε αυτούς που μας κυβερνούν καλό θα ήταν ο καθένας να πετάξει τα γυαλιά της ψευδαίσθησης και να κοιτάξει καθαρά τα μούτρα του στον καθρέφτη μέρες που είναι και να αναλογιστεί το μερίδιο που του αναλογεί...
 
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ... 
 Permalink 
« Homefood
Αρχείο
Δημοφιλή
› 
Οι ελιές και οι γλάστρες…
› 
Δεν είμαι φιλόζωος…
› 
Αντί μαμά… Φιλιππινέζα
› 
Η δική μου Αλίκη…
› 
ΕΡΤ και Eurovision
© ΙΣΤΟΣ 2019
Ιάσων Τριανταφυλλίδης
Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης (1964-… ελπίζω πολλά χρόνια μετά!!!) είναι εδώ γιατί «φαγώθηκε» ο Μανόλης Σαββίδης γι’ αυτό –άλλο που δεν ήθελα, εκ των υστέρων το μετάνιωσε αλλά δεν το ξέχασα εγώ– και επειδή όλο αυτό έχει σχέση με το φαΐ το βρήκε πολύ λογικό!!! Επίσης, είναι εδώ γιατί πάντα χρειάζεται μια φωνή λογικής ανάμεσα σε τόσους βαθιά μορφωμένους, καλλιεργημένους αλλά πάνω απ’ όλα ειδικευμένους ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους αισθάνεται σαν ένα μικρό γουρουνάκι κυλισμένο στο βούρκο… κατά τα άλλα ζει, αναπνέει, χαίρεται, μιλάει, γράφει και άλλα πολλά… αλλά αυτά δεν είναι της παρούσης…
« Bloggers