Σινεμά στην ομίχλη
18.11.2009 
Εν πολλές αμαρτίες περί πεσόντων το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη μαγευτική Θεσσαλονίκη γεννημένο πριν από ενενήντα χρόνια ή μάλλον σαράντα εννιά χρόνια και πενήντα φεστιβάλ, αναζητεί απεγνωσμένα μια θέση στον ήλιο, μια ταυτότητα, ανθρώπους με έμπνευση και κάποιους να το στηρίζουν!!!! Εν μέσω οικονομικής κρίσης, τόσο τρελής οικονομικής κρίσης, που σε λίγο τα υπουργεία θα δίνουν το χαρτί υγείας για δελτίο, ένα από τα πέντε πιο ακριβά Φεστιβάλ  Κινηματογράφου του κόσμου- αν θυμάμαι καλά είναι το τρίτο σε ακρίβεια μετά τις Κάννες και το Βερολίνο και σχεδόν το ίδιο ακριβό με την Βενετία, με πάνω από δέκα εκατομμύρια ευρώ προϋπολογισμό τον χρόνο και με μια περίεργη τραβεστί διάθεση, που θέλει να παριστάνει το κάτι άλλο από αυτό που είναι, να ντύνεται με ρούχα που δεν του ταιριάζουν και να παριστάνει το διεθνές, φέτος έδειξε ακριβώς πόσο γυμνό ήταν, ακριβώς γιατί η Ελληνικές ταινίες και οι Έλληνες σκηνοθέτες πήγαν μια βόλτα στην βουλιαγμένη ή μάλλον στην Έλλη, το σινεμά της οδού Ακαδημίας και ως «κινηματογραφιστές στην ομίχλη» έβγαλαν την γλάστρα τους στο Φεστιβάλ το οποίο έπαθε τον πανικό της αρκούδας και λογικό, γιατί χωρίς Ελληνικές ταινίες φαίνεται καθαρά πόσο γυμνός είναι ο αυτοκράτορας…

 
Κατά τ’ άλλα, το Φεστιβάλ γιορτάζει τα πενήντα του χρόνια ή μάλλον τα πενήντα του Φεστιβάλ- για να μην έχει να λέει και ο Μανόλης ότι τον παράτησαν οι γονείς του και έτρεχαν στο Φεστιβάλ…- αλλά ουδείς  σκέφτηκε να το αφιερώσει  σε  αυτά τα πενήντα χρόνια…

 
Πενήντα Φεστιβάλ μετά και με τους μεν Έλληνες σκηνοθέτες να απομακρύνονται από αυτό, τους δε άλλους Έλληνες σκηνοθέτες που τόσα χρόνια έκαναν ότι μπορούσαν εναντίον του, ξαφνικά να χρίζονται υπερασπιστές του είναι να σκέφτεται  κανείς: «καλά τα νομοσχέδια, καλά και τα φεστιβάλ, καλά και τα λεφτά που τρέχουν αριστερά και δεξιά και βρίσκουν τους σωστούς αποδέκτες, αλλά το σινεμά χρειάζεται καταρχήν ταινίες και κοινό για να επιβιώσει...
 Permalink 
« Homefood
Αρχείο
Δημοφιλή
› 
Συνήθειες ζωής…
› 
Λεωφόρος Αλεξάνδρας Α’
› 
Οι ελιές και οι γλάστρες…
› 
… Κομίζουν εις την τέχνην…
› 
Ο γέροντας… «Παστίτσιος»…
© ΙΣΤΟΣ 2019
Ιάσων Τριανταφυλλίδης
Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης (1964-… ελπίζω πολλά χρόνια μετά!!!) είναι εδώ γιατί «φαγώθηκε» ο Μανόλης Σαββίδης γι’ αυτό –άλλο που δεν ήθελα, εκ των υστέρων το μετάνιωσε αλλά δεν το ξέχασα εγώ– και επειδή όλο αυτό έχει σχέση με το φαΐ το βρήκε πολύ λογικό!!! Επίσης, είναι εδώ γιατί πάντα χρειάζεται μια φωνή λογικής ανάμεσα σε τόσους βαθιά μορφωμένους, καλλιεργημένους αλλά πάνω απ’ όλα ειδικευμένους ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους αισθάνεται σαν ένα μικρό γουρουνάκι κυλισμένο στο βούρκο… κατά τα άλλα ζει, αναπνέει, χαίρεται, μιλάει, γράφει και άλλα πολλά… αλλά αυτά δεν είναι της παρούσης…
« Bloggers