Να φύγει, να φύγει και να μην ξαναγυρίσει…
28.12.2011 
Τώρα που πέρασαν αυτά τα γλεντζέδικα εορταστικά γεύματα, το κέφι, η χαρά, η αισιοδοξία και η ανοιχτόκαρδη διάθεση, τα Χριστούγεννα, το μόνο που πραγματικά θα ήθελα να παρακαλέσω τον Άγιο Βασίλη που σε λίγες μέρες θα έρθει μαζί με τον καινούργιο χρόνο, όχι να μου φέρει κάτι ή να μας φέρει κάτι όπως θα περίμενε κανείς, όχι κάθε άλλο, το μόνο που θα ήθελα είναι να πάρει…
 
ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ, ΤΟ 2011 ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ Δ….. ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑ ΠΕΡΑ…
 
Συγγνώμη για την έκφραση τέτοιες μέρες, αλλά νομίζω θα με καταλαβαίνετε… Αυτή η απαίσια, αντιπαθιτικιά, σιχαμένη χρονιά θα ήθελα να φύγει και να μην ξανάρθει και δεν είναι ότι δεν φοβάμαι το χειρότερο και δεν είναι πως δεν έζησα και κάνα δυο ευχάριστα πραγματάκια όπως π.χ. πως κάποιοι πολιτικοί αρχηγοί επιτέλους παραδέχτηκαν δημοσίως πόσο άχρηστοι είναι και παρέδωσαν την εξουσία από μόνοι τους -θέλω να δω με τι θράσος θα την ξαναζητήσουν στις επόμενες εκλογές- είναι περισσότερο η ατμόσφαιρα και η διάθεση και η μαυρίλα που έχει «καθίσει» σαν μαύρη ομίχλη πάνω απ΄ όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα βέβαια…
 
Αυτή η άσχημη ατμόσφαιρα, αυτό το καθεστώς μιζέριας και κατήφειας, αυτή η έλλειψη χαράς, αυτή η σχεδόν απαγόρευση της αισιοδοξίας, με τρελαίνει…
 
Ακόμα και τις μέρες των Χριστουγέννων δεν ήταν μόνο ότι ήταν άδεια τα μαγαζιά, ήταν άδειοι και οι δρόμοι και οι άνθρωποι δεν είχαν καν τη διάθεση να κυκλοφορήσουν, να περπατήσουν, να χαζέψουν βρε παιδί μου, τι πιο απλό…
 
Ένας ταξιτζής μου είπε, πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια είναι πιο στολισμένες οι πόλεις απ΄ τους δημάρχους, παρά τα μπαλκόνια με φωτάκια όπως παλιά…
 
Όλα αλλάζουν γύρω μα και οι αλλαγές δεν είναι πάντα για κακό, ε; Απλώς είναι επώδυνες αλλά όλη αυτή τη χρονιά που πέρασε ήταν σαν ένας μάγος, ένας κακός μάγος να φύσηξε απ΄ το στόμα μαύρη ομίχλη και να κάλυψε τα πάντα…
 
Δεν ξέρω πως θα είναι ο καινούργιος χρόνος το 2012, όπου προβλέπεται συν τοις άλλοις και η καταστροφή του κόσμου από τους Αζτέκους ή από τους Μάγια; Δεν θυμάμαι -αλλά θα μου πεις κάτι τέτοιες αηδίες λέγανε και οι Αζτέκοι και οι Μάγια και είδαμε τα χαΐρια τους- αλλά εν πάση περιπτώσει, ότι και να΄ ναι αυτό το 2012 ακόμα και αν δεν είναι καλύτερο, τουλάχιστον θα έχουμε συνηθίσει από το 2011 και θα μας φανεί πιο χαριτωμένο…
 
Όπως καταλαβαίνετε ούτε ο από μηχανής θεός, ούτε καν μια βροχή δεν μας σώζει. Μόνο η συνήθεια που τελικά είναι ο καλύτερος βοηθός του ανθρώπου…
 
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ…
 
 Permalink 
« Homefood
Αρχείο
Δημοφιλή
› 
Δρυός πεσούσης…
› 
Χορεύοντας με τα τζάνερα…
› 
Το Μουσείο και η Ακρόπολη
› 
Ευρωεκλογές και ξαπλώστρες…
› 
Ο δρόμος προς την καριέρα…
© ΙΣΤΟΣ 2021
Ιάσων Τριανταφυλλίδης
Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης (1964-… ελπίζω πολλά χρόνια μετά!!!) είναι εδώ γιατί «φαγώθηκε» ο Μανόλης Σαββίδης γι’ αυτό –άλλο που δεν ήθελα, εκ των υστέρων το μετάνιωσε αλλά δεν το ξέχασα εγώ– και επειδή όλο αυτό έχει σχέση με το φαΐ το βρήκε πολύ λογικό!!! Επίσης, είναι εδώ γιατί πάντα χρειάζεται μια φωνή λογικής ανάμεσα σε τόσους βαθιά μορφωμένους, καλλιεργημένους αλλά πάνω απ’ όλα ειδικευμένους ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους αισθάνεται σαν ένα μικρό γουρουνάκι κυλισμένο στο βούρκο… κατά τα άλλα ζει, αναπνέει, χαίρεται, μιλάει, γράφει και άλλα πολλά… αλλά αυτά δεν είναι της παρούσης…
« Bloggers