Δίχτυα
8.11.2008 - 8:21:56 PM 

 

 
Καιρο τωρα ακουω τους γείτονες να βαριανασαίνουν με την σκέψη και μόνο οτι πρέπει ν αρχίσουν να στρώνουν τα δίχτυα για τις ελιές.Τέλειωσαν με το φτιάξιμο του κρασιού και περιμένουν τα πρώτα φρέσκα τους λιγο πρίν τα Χριστούγεννα.Λιγες μέρες πριν λοιπόν το χωριό ξαφνικά ήταν απο το πρωί σε τέλεια ησυχία.Είχαν σηκωθεί ολοι απο το χάραμα και βρίσκονταν στους ελαιώνες .Κλειστά τα δυό μας καφενεία.Κλειστό το μικρο μαραγκούδικο του Σπύρου.Κλειστά τα πορτόνια σ όλες τις αυλές των γειτόνων.
Στην αρχή ανησύχησα, αλλά το κατάλαβα οταν είδα ακόμη και τον παπα μας ,Σπύρος κι αυτός,να κατηφορίζει πρός το Μελισσούδι με το Ντάτσουν φορτωμένο δίχτυα και την παπαδια με τα εφτά παιδόπουλα να κρέμονται σαν τσαμπιά απ την καρότσα.
Η περιοχή μας οπως κι όλη η Κέρκυρα ειναι γεμάτη λιόδενδρα.Τα φύτεψαν παλια κατα την Ενετοκρατία για να χρησιμοποιούν το λάδι οι Ενετοί λέει η Ιστορία.Εδω πάνω  στα ορεινά που είμαστε εμεις τα λιόδενδρα ειναι κρεμασμένα πανω σε απότομους λόφους.
Για όσους ξέρουν ,καταλαβαίνουν τι σημαίνει να στρώνεις δίχτυα στην κατωφέρεια ενος λόφου.Γλιστράς και πέφτεις κι ούτε που το παίρνεις χαμπάρι, πως απο την κορυφή του λόφου που εισαι ,κυλάς κατω, μ όλες τις συνέπειες που έχει ενα πέσιμο και μάλιστα στίς ηλικίες που είναι οι περισσότεροι συγχωριανοί μας .
Τις ελιές εδω,ευτυχώς δεν τις «τινάζουν».Ειναι τετοια η ποικιλία του καρπού που πέφτει μόνος του και γλιτώνουν ετσι αυτή τη διαδικασία.Πρεπει όμως να μαζεύουν εγκαίρως τις πεσμένες ελιές   γιατι αν μείνουν στο έδαφος , ανεβαινει η οξύτητα του λαδιού .
Ετσι αυτές τις μέρες αφού έστρωσαν τα δίχτυα περίμεναν το πρώτο αεράκι.Το αεράκι ηρθε βέβαια με δώδεκα μποφόρ αλλά εδώ οι κάτοικοι ειναι μαθημένοι σ αυτά .Ανοιξαν και τα λιοτρουβιά  κι όλα ηταν έτοιμα για τα πρώτα αλέσματα.
Έρημο παλι το χωριό απ το πρωί χθές και σήμερα και μετα κατα το απογευματάκι άρχισαν να’ρχονται τα αγροτικά αυτοκινητα φορτωμένα .Τα χαμόγελα μέχρι τ αυτιά ...ο καρπός καλος χωρίς δάκο .Αρχισαν να τον ξεσκαρτάρουν στίς αυλές απ τα λιόφυλλα και μετα κατ ευθείαν στο λιοτρίβι .
Εχουμε τρία τεσσερα γεροντάκια ισαμε 90 με 95 χρονών που έκαναν και πλάκες το βράδυ στο καφενείο.
-Αντε έλεγαν απ το καινούργιο θα μας ανάβουν το καντήλι φέτος στον τάφο μας.
Περιμένω την Γιαννέτα απόψε να μου φέρει απ το πρώτο . Πρόλαβε να μου μηνύσει πως είναι εξαιρετικό.

 


 Permalink 
« Homefood
Αρχείο
Δημοφιλή
› 
Αλλαγή εποχής, φροντίδα για τα χαλιά και τις φλοκάτες
› 
Τι τρώγαμε μικροί
› 
Αλλαγή εποχής μέρος β΄: Η φροντίδα για τις ντουλάπες
› 
Ζάχαρη
› 
Η πρώτη φωτιά (Β' μέρος)
© ΙΣΤΟΣ 2018
Φαραώνα
Η Νατάσσα Φωκιανίδου ζει στη Θεσσαλονίκη και ασχολείται με τη μικροϋφαντική.
« Bloggers